A forza expresiva da imaxe, a ollada mesmo torpe pero sempre apaixonada da materia vital, da natureza manifestándose, dos obxectos cotiáns que desvelan a pegada dos homes e das mulleres, o paso do tempo, os amores primeiros, os fuxitivos e, na esencia, ese ruído incesante da intendencia precisa, a realidade plural albiscada en mil detalles sutís, a complexa maraña de costumes, tradicións, xestos conscientes e subconscientes que debuxan un universo inabarcable, un reto para o ollo tras da cámara.